سه ساعت فاصله

دست مرا بگیر که طوفان گرفته است بامن بمان که غربت من جان گرفته است شالی برای سوز پریشانیم بباف این فصل سبز رنگ زمستان گرفته است آواره نگاه تو مانده است سال ها این دل که راه کوه و بیابان گرفته است یک عمر زیر سقف نگاه تو بوده ام امشب خبر رسید که باران گرفته است باور نکن اگر چه بینی به چشم خویش دل-دوره گرد چشم تو-سامان گرفته است این آسمان که تکیه به لبخند داده است از ما ستاره های فراوان گرفته است جاریست خون رگ رگ من در رگ غزل این بودن من است که پایان گرفته است...

هیچ ایا اشک عاشق دیده ای یا که آنان را پریشان دیده ای عزلت تلخ اسیران دید ه ای xa0عاشق سر در گریبان دیده ای خونجگر از نیش یاران دیده ای؟ xa0 xa0عاشق گریان ،از غم خوبان منم دل پریشان از غم خوبان منم xa0آن اسیر گوشه زندان منم xa0بی سروسامان این دوران منم زخمی از گفتار مهرویان منم xa0 xa0ساقی از میخانه بیرونم مکن تشنه کامم زارو دل خونم مکن xa0از فراق خود دگرگونم مکن xa0سر گذار کوی هامونم مکن بی قرار گنج قارونم مکن خون مجنون گردن لیلا مکن!!! ...